“เรื่องนี้ใครเป็นพระเอก-นางเอก” และ “พระ-นางจะลงเอยกันอย่างไร” พลอตที่ถูกทำซ้ำๆ มาตั้งแต่ Romeo & Juliet จึงไม่แปลกที่คนดูจะมองโลกแบบอัตโนมัติว่า หนัง/ซีรีส์ต้องมี ‘พระเอก-นางเอก’ ซึ่งจะเกี่ยวโยงกันเชิงชู้สาว…เสมอไปมั้ยนะ Harry Potter กับ Hermione Granger คู่หูที่อุดรอยรั่วให้กันและกัน จนถึง จิตตรี-เมฆ ทนายขั้วตรงข้ามในซีรีส์ทนายปีศาจ พวกเขาคือ ‘พระเอก-นางเอก’ ของเรื่องหรือไม่ ความสัมพันธ์ที่แม้อยู่ต่อหน้าความตายก็จะไม่ทิ้งกันอยู่ดี แบบนี้คือรักกันแหละ…หรือเปล่า หรือจะเป็นสิ่งที่เรียกว่า ‘ตัวเอก (Protagonists) ที่สัมพันธ์กันแบบไม่มีเรื่องรักโรแมนซ์ (Platonic Relationship)’
Tom Cruise & Demi Moore “ทำไมบทเดอมีต้องเป็นผู้ชาย?”
ในยุคที่เดอมี มอร์ เป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงค่าตัวแพงที่สุดในฮอลลีวูด เธอถูกจับคู่กับทอม ครูซ ดาราทองไม่แพ้กันใน A Few Good Men ในบททหารที่ช่วยกัน “handle the truth” ว่าความในคดีที่ทหารยศเล็กโดนทำโทษจนตายด้วยฝีมือทหารยศใหญ่ (พลอตคุ้นมากเหมือนเกิดแถวนี้) ทอมและเดอมีคือคู่หูในศาล ซึ่งผู้บริหารค่ายหนังพยายามอย่างยิ่งที่จะทำให้ทั้งสองเป็นคู่หูบนเตียงด้วย จึงส่งโน้ตไปถึง Aaron Sorkin นักเขียนบทว่า “ถ้าทอมกับเดอมีไม่ได้ขึ้นเตียงกัน แล้วทำไมบทเดอมีต้องเป็นผู้หญิงด้วยล่ะ” แอรอนตอบ(ตอก)กลับไปว่า “เพราะเธอมีหน้าที่มากกว่าการเป็นคนที่ทอม ครูซต้องนอนด้วย” แอรอนขยายความนี้ในอีกหลายปีถัดมาว่า ความสัมพันธ์ของเรือโทแคฟฟี (ทอม) และนาวาโทหญิงโจแอนน์ (เดอมี) ตั้งอยู่บนความเป็นมืออาชีพที่เคารพและให้เกียรติกัน และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ A Few Good Men คือมาสเตอร์พีซ
ไอยู & อีซอนคยุน: ทุ่มเทเวลาเป็นแสน แขนเพิ่งได้จับตอนจบ”
My Mister ปั่นหัวคนดูจนวินาทีสุดท้าย หลังปล่อยให้งงมาทุกอีพีว่า จีอัน (ไอยู) กับ ดงฮุน (อีซอนคยุน) นี่ใช่นางเอก-พระเอกมั้ยนะ แต่ดูอายุห่างกันเหมือนอา-หลาน แถมพระเอกยังมีภรรยาอยู่แล้ว (เมียพี่มีชู้ค่ะ) จีอันกับดงฮุนต่างเป็นคนที่แตกสลายที่โลกไม่เคยใจดีใส่ อาจเป็นเพราะทั้งคู่เห็นกันและกันในสภาวะเปราะบางอย่างที่สุดเช่นนี้เอง จึงเป็นสองคนที่แบ่งปันความอ่อนโยนให้กัน ยายน้องตาย คุณอาก็ช่วยจัดแจง คุณอาโดนแกล้งเรื่องงาน หลานก็หาหลักฐานมาช่วยสู้ แม้กระทั่งไปขอให้เมียเก่าคุณอามาช่วย หลานก็ทำให้ได้ค่ะ จนวินาทีสุดท้ายในอีพี 16 โน่น คนเขียนบทเพิ่งอนุญาตให้ดงฮุนขอจับมือจีอันเป็นครั้งแรก ซึ่งเป็นเชกแฮนด์ที่ไม่ได้หนุ่มจับมือสาวด้วยนะ จะ Platonic ไปไหน
Harry & Hermione: ผู้หญิงกับผู้ชายเป็นเพื่อนกันได้…จริงๆ นะ
เมฆ – จิตตรี: ความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่รัก สายใยที่ไม่มีวันขาด
จิตตรีช่วยเมฆให้พ้นข้อหาฆ่าคนตาย ส่วนเมฆช่วยจิตตรีโค่นฆาตกรที่ฆ่าพ่อของเธอ ถ้ามองด้วยเลนส์พระเอก-นางเอก สองคนนี้จะมาเห็นใจกันตอนสู้คดีนี่ละ แต่คนดูกลับได้เห็นเมล็ดพันธุ์อันเป็นรากแก้วในทุกความสัมพันธ์ที่เรียกว่า “ความไว้ใจ” ค่อยๆ งอกงามขึ้นมา และออกดอกผลเป็น Platonic Love ที่แม้อยู่ต่อหน้ามัจจุราช แม้บาดหมางรุนแรง ความสัมพันธ์ระหว่างจิตตรีและเมฆไม่เคยสะบั้นขาด เพราะมันถักร้อยด้วยสิ่งที่เหนียวแน่นหนึบที่เรียกว่า ‘ศรัทธา’ เขาศรัทธาในความยุติธรรมขาว-ดำ ถูกคือถูก ผิดคือผิด เธอศรัทธาในความเทาของกระบวนการได้มาซึ่งความยุติธรรม ผิดเป็นถูกได้เสมอ เมฆและจิตตรีจึงดึงดูดกันด้วยเงาสะท้อนของสิ่งที่ตัวเองไม่มี จนเติมเต็มกันในเส้นทางสายเทาของ ‘ทนายปีศาจ’
Platonic Relationship ก็ฟินได้เหมือนกัน
หนัง/ซีรีส์เอาจไม่มีพระเอก-นางเอก และไม่ต้องรักกันเชิงชู้สาว คนดูไม่ต้องจิกหมอน แต่เหมือนได้ดูสารคดีกระจกหกด้านที่ว่า
- มันสะท้อนชีวิตจริง คนเรามีเพื่อนหรือคนในชีวิตที่สนิทลึกซึ้งแต่ไม่ต้องเป็นคนรักกันเยอะอยู่นะ
- มันสะท้อนสิ่งคนยุคนี้มองหา Platonic Relationship มีแรงกระเพื่อมมากขึ้นด้วยแรงส่งจากความเหงาในเมืองใหญ่ ความต้องการพื้นที่ปลอดภัยทางอารมณ์ จนถึงความสัมพันธ์แบบ “คู่ชีวิตที่ไม่ใช่คู่รัก” ที่กลายเป็นขนบใหม่
- มันสะกิดให้เห็นว่าความสัมพันธ์ไม่ได้มีแค่ความรัก แต่ต้องการความไว้ใจ การสนับสนุน การเติบโต การให้อภัย ฯลฯ
- มันทำให้เรื่องราวเป็นไปได้มากขึ้น เมื่อความสัมพันธ์ไม่ถูกบังคับให้ลงเอยด้วยความโรแมนติก ทีนี้ละคนเขียนบทจะมีวัตถุดิบอีกเป็นกระตั้กมาบอกเล่า
- มันจิ้นมากกว่าความจิ้นแบบคู่รัก เช่น ตลอด 16 อีพีของ My Mister จีอันมีเสียงลมหายใจและเสียงฝีเท้าของดงฮุนเป็นเพื่อน (หนูดักฟังโทรศัพท์คุณอาเขาไงลูก) และก็เป็นสุ้มเสียงอันคุ้นเคยนี้เอง ที่แม้ท่ามกลางฝูงชน เธอยังรู้ได้ว่าดงฮุนอยู่ตรงไหน (คนเขียนบทคิดได้ไง) และกลายเป็นฉากสุดฟินที่ยิ่งกว่าฉากสารภาพรักหรือทำเซอร์ไพรส์ใดๆ เสียอีก
เสียใจด้วย ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่อยากหนีชีวิตจริงมาจิ้นด้วยหนัง/ซีรีส์ แต่กลับไม่เจอสิ่งที่มองหา ดีใจด้วย ถ้านอกจากจะหาไม่เจอ ‘พระเอก-นางเอก’ แถมดันไปเจอ Platonic Relationship อาจทำให้คุณได้อรรถรสใหม่ที่ชวนติดใจมากกว่าเดิม และบางครั้ง อาจเป็นรูปแบบความสัมพันธ์ที่งดงามที่สุด
Text: Suphakdipa Poolsap