เบบี้ดอลล์เดรสของ Courtney Love เสื้อครอปและมินิสเกิร์ตของ Dolores O’Riordan จนถึงเดรสลูกไม้บนร่างเนเน่ รอยัล คนไทยรายแรกบนเวที America’s Got Talent ดูเผินๆ พวกเธอเพียงอยู่ในเครื่องแต่งกายที่ผู้หญิง ‘ควร’ ถูกมองเห็นเช่นนั้น
แต่เบื้องหลังลุคเฟมินินของเหล่าควีนสายร็อก อาจเป็นเปลือกที่ห่อหุ้ม ‘หมาป่าในร่างแกะ’ ไว้ก็เป็นได้!
Courtney Love: ฉันบ้ง ฉันพัง ฉันไม่ใช่ผู้หญิงแสนดี
ทุกครั้งที่เบบี้ดอลล์หมุนวนกลับเป็นกระแสแฟชั่น ภาพคอร์ตนีย์ในยุค 90s เป็นต้องถูกขุดขึ้นมาวางคู่กันราวกับประกันสังคมต้องมีปฏิทิน
เพราะคอร์ตนีย์คือแม่ทัพของ kinderwhore ลุคสาวแบ๊วในเดรสเบบี้ดอลล์คอบัวกับรองเท้าแมรีเจน แต่อายไลเนอร์เปรอะลิปสติกสีแดงเลอะ ผมบลอนด์ยุ่งเหมือนโดนขยุ้ม และถุงน่องขาดๆ ทำให้เราต้องขยี้ตามองเธอเสียใหม่ว่า นี่มันสาววัยน่ารักหรือหมาป่าที่เขมือบเด็กสาวเข้าไปกันแน่
คอร์ตนีย์กล่าวอย่างไม่ปิดบังในปี 1994 ว่าเธอจงใจแต่งลุคนี้เพื่อเสียดสีภาพลักษณ์ ‘หญิงสาวผู้แสนดี’ ที่สังคมคาดหวังจะให้ผู้หญิงเป็น และเติมความเละเทะเข้าไปเพื่อประกาศว่า คุณค่าที่ผู้หญิงคู่ควรหาใช่ความเรียบร้อยดีงามตามขนบ
ด้วยความกล้าท้าทายนี้เอง คอร์ตนีย์ เลิฟจึงมีที่ทางในวงการร็อกได้มากกว่าการเป็นเพียง ‘Mrs. Cobain’ ภรรยา/แม่ของลูกของ Kurt Cobain สามีที่โลกเชิดชูให้เป็นเจ้าชายแห่งกรันจ์
Dolores O’Riordan: ฉันเปราะบาง ฉันแข็งแกร่ง
ลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 7 คน โดยเป็นพี่ชายถึง 5 คน โดโลเรสจึงเรียนรู้ตั้งแต่เด็กว่าเมื่อร้องเพลง ทุกคนจะมองเห็นเธอ ราวกับชะตาขีดให้เธอหลีกหนีสังคมผู้ชายเป็นคนหมู่มากไม่พ้น เมื่อก้าวไปเป็นนักร้องนำวง The Cranberries เธอพบว่าวงการร็อกเต็มไปด้วยผู้ชาย ตั้งแต่นักดนตรีไปจนถึงช่างไฟ
ทว่า โดโลเรสทำให้ทุกคนต้องหันมามองเธออย่างไม่ถอนสายตา หนึ่งด้วยโทนเสียงที่หาใครทัดเทียมได้ยาก และสองด้วยสไตล์ ผมซอยสั้นสีบลอนด์ซีดหรือสีดำสนิท ขอบตาคมเข้ม กับรองเท้าบู๊ต Dr. Martens ที่จับคู่กับเสื้อครอป มินิสเกิร์ตหรือเดรสพลิ้ว ย้อนแย้งกับเนื้อเพลงราวกับกวีสะท้อนสังคม การเมือง ชีวิต และบีตหนึบหน่วงของเพลง Zombie, Ode to My Family หรือ Dreams
เมื่อโดโลเรสจากไปในวัย 46 เมื่อปี 2018 จุดร่วมที่สื่อและแฟนเพลงจดจำเธอจึงตรงกันโดยมิได้นัดหมายว่า “โดโลเรส โอ’ริโอแดนคือผู้หญิงคนแรกๆ ในวงการร็อกที่ยืนหยัดเป็นตัวเองโดยไม่ต้องขอโทษใคร”
เนเน่ รอยัล: ฉันเด็ก ฉันเก่ง ฉันกล้า
สาวน้อยวัย 16 กับผมดำยาวราวกับ Alanis Morissette สะพายกีตาร์ขึ้นไปยืนเดี่ยวบนเวที America’s Got Talent เธอแนะนำว่าชื่อเนเน่ มาจากภูเก็ต ประเทศไทย ด้วยเดรสลูกไม้สีดำพลิ้วที่เธอใส่ กรรมการทั้งสี่ ผู้ชมอีก 2,000 ชีวิตในฮอลล์ รวมทั้งคนดูผ่านจอทั่วโลก คะเนในใจว่าสาวน้อยจากไทยแลนด์คนนี้คงมาร้องเพลงเล่นกีตาร์ใสๆ
แต่เนเน่คือลูกหลานของโดโลเรส โอ’ริโอแดนแห่ง The Cranberries, คอร์ตนีย์ เลิฟ, Sinead O’Connor, Kathleen Hanna, Kim Dealแห่ง The Breeders, Kim Gordon, Patti Smith, PJ Harvey ฯลฯ ที่ล้วนพลีตนเป็นยานพาหนะให้ดนตรีได้ปรากฏตัวต่อผู้คนมายุคแล้วยุคเล่า
เดรสลูกไม้บนตัวเนเน่ทำให้เธอแต่งตัว ‘ดูสมวัย’ แต่เพราะเธอไม่จำเป็นต้องแต่งตัว ‘เกินวัย’ ให้ดูเป็นผู้ใหญ่ต่างหาก หรือกล่าวให้สั้นกว่านั้นคือ เธอไม่จำเป็นต้อง ‘แก่’ เพื่อให้คนยอมรับ
เดรสลูกไม้จึงสื่อสารแทนเนเน่ว่า ความเป็นเด็กก็มีพลัง กล้า แกร่ง เก่ง ดิบ เดือด และสร้างแรงบันดาลใจได้ ด้วยยอดวิว 100 ล้าน++ ที่ได้ร่วมขนลุกซู่ไปกับการริฟฟ์กีตาร์และพลังเสียงของเนเน่ในเพลง Zombie ที่หากขุ่นแม่โดโลเรสแห่ง The Cranberries ได้ยิน คงยิ้มปลื้ม
การปฏิวัติไม่จำเป็นต้องพึ่งศาสตราวุธหรือความรุนแรง บางครั้งชนวนความขบถอาจลุกโชนได้ด้วยเดรสทรงเด็กสักตัว.
Text: Suphakdipa Poolsap